праждаць

гэта

— пэўны час прачакаць каго-небудзь, чаго-небудзь і без прамога дапаўнення

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў праждаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	пражда́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я пражду́ мы пражджо́м ты пражджэ́ш вы пражджаце́ ён, яна, яно пражджэ́ яны пражду́ць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. пражда́ла м. пражда́ў н. пражда́ла мн. пражда́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты пражджы́ вы пражджы́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	пражда́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

няхай яго (яе, іх, цябе, вас) качкі (стопчуць) — выражае незласлівае абурэнне, здзіўленне, захапленне

жартаўлівы выраз

Бабуля паспрачалася з Ціханам, што ён не з'есць 26 пельменяў. Спрачаліся на прыбіранне ў кватэры. І вось Ціхан даядае 25-ы пельмень і разумее, што 26-га ў талерцы няма. Гэта ўсё, што трэба ведаць пра заключэнне дагавораў.

praždać — беларуская лацінка

Слова праждаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: