праждаць

гэта

— пэўны час прачакаць каго-небудзь, чаго-небудзь і без прамога дапаўнення

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў праждаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	пражда́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я пражду́ мы пражджо́м ты пражджэ́ш вы пражджаце́ ён, яна, яно пражджэ́ яны пражду́ць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. пражда́ла м. пражда́ў н. пражда́ла мн. пражда́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты пражджы́ вы пражджы́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	пражда́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)

прызнайся: ты не ўмееш замясіць хлеба і хату тваю падмятае робат

Хікікаморы (той, хто знаходзіцца ў адзіноце) можа не выходзіць з хаты гадамі.

Прызнайся ўжо нарэшце: ты хікікаморы.

praždać — беларуская лацінка

Слова праждаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: