пракрочваць

гэта

— праходзіць крокам, крочыць пэўны час або пэўную адлегласць (кіламетр) і без прамога дапаўнення

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў пракрочваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	пракро́чваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я пракро́чваю мы пракро́чваем ты пракро́чваеш вы пракро́чваеце ён, яна, яно пракро́чвае яны пракро́чваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. пракро́чвала м. пракро́чваў н. пракро́чвала мн. пракро́чвалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты пракро́чвай вы пракро́чвайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	пракро́чваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

Лепш бы вы пераклалі на беларускую мову «Пра вылічэнне аб'ёму» — 7 раманаў дацкай пісьменніцы Сольвей Балле пра жанчыну, якая трапіла ў «дзень сурка» 18 лістапада.
А не гэтыя вашыя марвэлы-шмарвэлы.

prakročvać — беларуская лацінка

Слова пракрочваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: