STARNIK

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

пракукаваць, -кукую, -кукуеш, -кукуе; закончанае трыванне
1. Пракрычаць «ку-ку». Бор зусім прыціх, Змаўкаюць дробных птушак галасы, — Яна [зязюля] пракукавала тры разы. ← Аркадзь Куляшоў.
2. Кукаваць некаторы час. Пракукаваць увесь вечар.

❌

мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

канцэпт

пракукаваць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў пракукаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	пракукава́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я пракуку́ю мы пракуку́ем ты пракуку́еш вы пракуку́еце ён, яна, яно пракуку́е яны пракуку́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. пракукава́ла м. пракукава́ў н. пракукава́ла мн. пракукава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты пракуку́й вы пракуку́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	пракукава́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— Ах, я зноў хачу ў Парыж!
— О, а вы былі?
— Не, учора таксама хацела.

prakukavać — беларуская лацінка

Слова пракукаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: