Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 гразь, -і, жаночы род
  1. Вязкая, размяклая ад вады глеба. Непралазная гразь. ▪ Кажуць: вясной бочка вады — лыжка гразі, а ўвосень лыжка вады — бочка гразі. ← З нар. Брычка ехала па гразі, калёсы плюхаліся ў глыбокія калдобіны, конь ішоў размашыстай хадой, і пырскі з-пад яго ног ляцелі ва ўсе бакі. ← Аркадзь Чарнышэвіч.
  2. толькі мн. (гразі, -яў). Марскі або азёрны іл, які мае лекавыя ўласцівасці. Лячыцца гразямі.
  3. размоўнае слова Бруд, нечыстоты. Лазняў болей — больш здароўя, Гразь жа нам нясе хваробу. ← Кандрат Крапіва. У хату.. [Якіма] хоць і носа не паказвай — бруд, гразь, чарната, але знадворку хата мае зусім шляхецкі выгляд. ← Якуб Колас.
  4. пераноснае значэнне размоўнае слова Пра што-н. ганебнае, подлае, нізкае. Ганна сэрцам тут пачула Гразь душы яго і бруд. ← Якуб Колас. З усходу вецер-буралом Змятае гразь на сваім шляху. ← Янка Купала.
  •••
  Абліць граззю гл. абліць.
  Выцягнуць з гразі гл. выцягнуць.
  Зарасці граззю гл. зарасці.
  Затаптаць у гразь гл. затаптаць.
  Змяшаць з граззю гл. змяшаць.
  Не ўдарыць (не упасці, не пляснуцца) тварам у гразь гл. ударыць.
  Як гразі чаго — вельмі многа.