грамада

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

грама́да, -ы, ДМ -дзе, жаночы род
  Што-н. вельмі вялікае, масіўнае. Над прытоеным змрокам, над цёмнай грамадай лесу ўзнялася песня. ← Міхась Лынькоў. А паміж воблакаў-грамад І белай ад снягоў зямлёю — Закуты сцюжай вадаспад Застыў струною ледзяною. ← Максім Танк. // Мноства чаго-н., сабранага ў адным месцы. Грамада камяніц, раскінутых на вялікіх прасторах, вельмі прыгожа спускалася да даліны Свіслачы. ← Якуб Колас.
грамада́, -ы́, ДМ -дзе́, жаночы род
  1. Група людзей, натоўп. [Настаўніца] гуляе ў лесе з вясёлай грамадой школьнікаў. ← Змітрок Бядуля. Усёй сваёй невялічкай грамадой хлопцы пайшлі па вуліцы. ← Аляксей Кулакоўскі. / Пра дрэвы, прадметы і пад. Я моўчкі вітаю дзень многагалосы, Дубоў грамаду, красу лугавую. ← Якуб Колас. // у знач. прыслоўе грамадой. Усе разам, гуртам. Падводамі прывозілі з горада тавар; грамадою хадзілі дзівіцца, аглядаць. ← Васіль Каваль.
  2. Пазямельная абшчына ў Беларусі і на Украіне да Кастрычніцкай рэвалюцыі, а таксама сход членаў гэтай абшчыны.

❌

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	грама́да мн. грама́ды
Родны каго? чаго?	грама́ды мн. грама́д
Давальны каму? чаму?	грама́дзе мн. грама́дам
Вінавальны каго? што?	грама́ду мн. грама́ды
Творны кім? чым?	грама́дай, грама́даю мн. грама́дамі
Месны у кім? у чым?	грама́дзе мн. грама́дах
Клічная форма	— мн. —

Слова грамада (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік грамада — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі