Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 прасвечвацца, -аюся, -аешся, -аецца; незакончанае трыванне
  1. незакончанае трыванне да прасвяціцца.
  2. Свяціцца, віднецца ў прамежках паміж чым-н., праз што-н. Праз лісце каштана прасвечвалася неба, яснае, спякотнае. ← Іван Шамякін. Скрозь галіны дрэў ужо прасвечвалася вепраўскае поле. ← Якуб Колас. Цяпер жа дрэвы парадзелі, і ўвесь парк прасвечваўся з аднаго канца ў другі. ← Тарас Хадкевіч.
  3. Прапускаючы праз сябе святло, рабіцца, здавацца празрыстым. Сакавіцкае сонца свеціць Янку ў патыліцу, і Даніку відаць, як вушы Лычыка, нейкія круглыя і адтапыраныя, прасвечваюцца, нібы яны з ружовай паперы. ← Янка Брыль. / Пра схуднелага, хваравітага, бледнага чалавека, яго цела і пад. Хлопчык тады быў шчупленькі, невысокі ростам, бялявы твар яго з густым рабаціннем, здаецца, прасвечваўся. ← Сцяпан Александровіч. Чалавек той быў такі худы, што ажно рукі прасвечваліся наскрозь. ← Васіль Хомчанка. / Пра што-н. старое, вынашанае. [Кюблер] патрусіў калашыной сваіх старэнькіх штаноў, якія так пацёрліся і знасіліся, што амаль прасвечваліся. ← Іван Шамякін.
  4. пераноснае значэнне Выяўляцца, станавіцца прыкметным (пра які-н. ўнутраны стан, якасць, уласцівасць і пад.). З маленькіх шчылінак-вачэй хлопца прасвечваўся смутак і сорам за сваю нязграбнасць. ← Ігнат Дуброўскі.
  5. Асвятляцца (сонцам, праменямі святла). — Стаім на ўзлеску .. бору, а ён высока на ўзгорку і .. ўвесь сонцам прасвечваецца. ← Мікола Ракітны.
  6. залежны стан да прасвечваць.