Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 грамата, -ы, ДМ -мэце, жаночы род
  1. Уменне чытаць і пісаць. Сельскі настаўнік павінен быў вучыць на сяле грамаце і дзяцей і дарослых. ← часопіс «Беларусь». Пайшоў Антось у армію цёмным хлопцам і вырас у барацьбе да камандзіра, навучыўся грамаце. ← Аркадзь Чарнышэвіч. // Пачатковыя звесткі з якой-н. галіны ведаў. Музычная грамата. Палітычная грамата. Тэхнічная грамата.
  2. Афіцыйны дакумент, якім узнагароджваюць за пэўныя поспехі. Пахвальная грамата. Ганаровая грамата.
  3. устарэлае Пісьмо, пасланне. ▪ Першае вядомае гісторыкам пісьмовае сведчанне, у якім адзначаецца роля Мінска ў Вялікім княстве Літоўскім, — гэта грамата вялікага князя літоўскага ад 1444 года. ← часопіс «Полымя».
  •••
  Ахоўная грамата — дакумент, які сведчыць, што асоба або яе маёмасць знаходзіцца пад асаблівай аховай дзяржаўнай улады.
  Берасцяная грамата — старажытнарускія пісьмы і дакументы, напісаныя на бяросце.
  Вярыцельная грамата — урадавы дакумент пра назначэнне пэўнай асобы дыпламатычным прадстаўніком у якой-н. дзяржаве.
  Кітайская грамата — пра што-н. цяжкае для разумення; тое, у чым цяжка разабрацца.
  Фількава грамата — непісьменны складзены дакумент; дакумент, які не мае юрыдычнай сілы.