працвірчэць

гэта

— утварыць рэзкія адрывістыя гукі (пра цвыркуноў, конікаў і некаторых птушак); праліцца струменьчыкамі

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў працвірчэць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	працвірчэ́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я працвірчу́ мы працвірчы́м ты працвірчы́ш вы працвірчыце́ ён, яна, яно працвірчы́ць яны працвірча́ць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. працвірчэ́ла м. працвірчэ́ў н. працвірчэ́ла мн. працвірчэ́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты працвірчы́ вы працвірчы́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	працвірчэ́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Ідзі ціха, абмінеш ліха.

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

pracvirčeć — беларуская лацінка

Слова працвірчэць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: