прачувацца

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
зваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў прачувацца
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	прачува́цца
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я прачува́юся мы прачува́емся ты прачува́ешся вы прачува́ецеся ён, яна, яно прачува́ецца яны прачува́юцца
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. прачува́лася м. прачува́ўся н. прачува́лася мн. прачува́ліся
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты прачува́йся вы прачува́йцеся
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	прачува́ючыся

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.

Штодзень (або штоноч) трэба праходзіць 4 км.

Спачатку яны кажуць, што ў іх усё нармальна, а потым накручваюць дзясяткі кіламетраў пешшу пад сумныя песні ў навушніках.

pračuvacca — беларуская лацінка

Слова прачувацца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: