Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 прачытаць, -аю, -аеш, -ае; закончанае трыванне, што.
  1. і без дапаўнення Успрыняць што-н. напісанае ці надрукаванае (сам сабе ці вымаўляючы ўголас). Прачытаць партытуру оперы. ▪ Надпіс быў відаць, але зарос мохам, і прачытаць яго было немагчыма. ← Аркадзь Чарнышэвіч. — А просты аловак заўсёды пакідае чысты след, можна прачытаць. ← Іван Новікаў. // Зразумець, расшыфраваць якія-н. знакі, абазначэнні і пад. Прачытаць кардыяграму. ▪ Рэкі, балоты, азёры, састаў лесу і вышыня дрэў — усё заўважае зоркі аб'ектыў, а спецыяльныя прылады дапамагаюць потым прачытаць, расшыфраваць фотаздымкі. ← А. Гавеман. // Чытаючы, пазнаёміцца са зместам (артыкула, кнігі і пад.). Прачытаць артыкул. ▪ Маша аддала пісьмо Максіму і папрасіла прачытаць. ← Іван Мележ. Лясніцкі прачытаў данясенне. ← Іван Шамякін. Лідзія Пятроўна, настаўніца, прачытала ў газеце, што тут адкрываецца школа, у якой будуць вучыць друкаваць кніжкі. ← Янка Брыль.
  2. пераноснае значэнне Па якіх-н. знешніх прыкметах, праяўленнях убачыць, зразумець (чые-н. унутраныя перажыванні, думкі, жаданні і пад.). Пятро не зводзіў вачэй з Галіны, стараючыся прачытаць на жаночым твары прысуд свайму рашэнню. ← Уладзімір Шахавец. Мікалай прачытаў у вачах камісара трывогу. ← Іван Шамякін.
  3. Прадэкламаваць. Прачытаць верш. Прачытаць урывак з паэмы.
  4. Сказаць з мэтай павучання, настаўлення. Прачытаць натацыю. ▪ Спачатку ён заедзе да Сяргеева, які, зразумела, прачытае Валодзю мараль. ← Уладзімір Федасеенка.
  5. Расказаць, перадаць вусна слухачам што-н. Прачытаць даклад аб міжнародным становішчы. Прачытаць курс беларускай літаратуры. ▪ Лекцыю пра калгасы прачытаў студэнт Федасенка. ← Янка Скрыган.
  6. і без дапаўнення Чытаць некаторы час. Прачытаць усю ноч.