аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гранула
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гра́нула мн. гра́нулы |
| Родны каго? чаго? |
гра́нулы мн. гра́нул |
| Давальны каму? чаму? |
гра́нуле мн. гра́нулам |
| Вінавальны каго? што? |
гра́нулу мн. гра́нулы |
| Творны кім? чым? |
гра́нулай, гра́нулаю мн. гра́нуламі |
| Месны у кім? у чым? |
гра́нуле мн. гра́нулах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Век звекаваць — не пальцам паківаць.
Жыццё пражыць — не песеньку спець.
Калі надвор'е хмарнае — хочацца ляжаць і чытаць кнігі. Калі сонечнае — хочацца гуляць у парку. Надвор'я для таго, каб хацелася працаваць — няма.
hranula — беларуская лацінка
Слова гранула (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гранула — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове грануламетрыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› грантасмо́к (10)
(12) рытмафо́рмула ‹
› грантатрыма́льнік (16)
(7) мушмула́ ‹
› грантатрыма́льнік (16)
(7) пры́мула ‹
› грануламетры́чна (15)
(6) ве́нула ‹
› грануламетры́чны (15)
(8) акты́нула ‹
› грануламе́трыя (13)
(8) акты́нула ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Мінск