Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 прыбіць, -б'ю, -б'еш, -б'е; -б'ём, -б'яце; загадны лад прыбі; закончанае трыванне
  1. што. Прымацаваць цвікамі што-н. Трактарыст і калгасны музыка Данік Краўчук мерыўся прыбіць шчыток, трымаючы напагатове ва ўзнятых руках цвікі і сякеру. ← Ігнат Дуброўскі. [Дарафей] сам зрабіў шпакоўаю і сам прыбіў яе на грушы. ← Міхась Даніленка.
  2. што. Прыціснуць, прыгнуць да зямлі (ветрам, дажджом, градам і пад.). Кроплі [дажджу] весела сыпаліся на твар, на машыну, прыбілі пыл. ← Іван Мележ. Ігліцу ў лесе дождж прыбіў. ← Уладзіслаў Нядзведскі.
  3. каго-што. Прыгнаць, прынесці да якога-н. месца (сілай вады і ветру). [Міхалу Сцяпанавіч у] часам здавалася, што Генадзь нечым падобны на той плывучы прадмет, які вялікая вада гушкае на хвалях, пакуль не прыб'е да берага. ← Раман Сабаленка. / у безасабовая форма ужыв. Яшчэ днём я заўважыў, што за згібам ракі да берага прыбіла бервяно. ← Уладзімір Корбан. [Васіль:] — Давайце пойдзем паўз бераг, можа дзе яго [човен] прыбіла на завароце. ← Міхась Скрыпка.
  4. каго. размоўнае слова Пабіць; ударыць. Юрка заўважыў, што ідуць вартаўнікі, ускочыў на каня і паімчаўся, а яго таварыша вартаўнікі злавілі і прыбілі да паўсмерці. ← Аляксей Кулакоўскі. // Забіць. Толяк змагаўся з жаданнем прыбіць тут жа на месцы ненавіднага чалавека. ← Кузьма Чорны.
  5. пераноснае значэнне; каго. Пазбавіць сілы, волі; вельмі моцна ўздзейнічаць. Толькі гора, вялікая сацыяльная несправядлівасць прыбіла.. [Лявона], зрабіла ўчарнелым, як зямля. ← газета «Літаратура і мастацтва».