прызасціць

гэта

— крыху засланіць каго-небудзь, што-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў прызасціць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	прыза́сціць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я прыза́шчу мы прыза́сцім ты прыза́сціш вы прыза́сціце ён, яна, яно прыза́сціць яны прыза́сцяць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. прыза́сціла м. прыза́сціў н. прыза́сціла мн. прыза́сцілі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты прыза́сці вы прыза́сціце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	прыза́сціўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

— А як так выйшла што такая прыгожая дзяўчына адна?
— Перад «што» коска.

pryzascić — беларуская лацінка

Слова прызасціць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: