Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 прызнаць, -аю, -аеш, -ае; закончанае трыванне
  1. каго-што. Па якіх-н. знешніх прыкметах выявіць, убачыць у кім-, чым-н. знаёмага або што-н. знаёмае; пазнаць. [Марыя Іванаўна] добра да яго прыгледзелася, нават падышла бліжэй і з вялікім здзіўленнем прызнала ў ім былога ахоўніка завода. ← Рыгор Няхай. Ледзь прызнаў яе. Некалі бачыў маленькай дзяўчынкай, а цяпер — нявеста. ← Міхась Пянкрат. Але Крыма сады, Як жа іх не прызнаць, І з якімі садамі Яны параўнаюцца?! ← Ніна Тарас.
  2. каго-што. Палічыць кім-, чым-н., за каго-, што-н., якім-н. Востраў гэты, праўда, не кожны прызнаў бы за востраў — аб яго не плёскаліся ні марскія, ні нават азёрныя хвалі. ← Іван Мележ. І не такі .. [Мартын] чалавек, каб бяссільна палажыць вясло і прызнаць сябе пераможаным. ← Якуб Колас.
  3. каго-што. Палічыць законным, зацвердзіць сваёй згодай права на існаванне чаго-н. Прызнаць дзяржаву. ▪ Лепей згінуць у змаганні за сваю волю, за права будаваць сваё жыццё па-свойму, чым прызнаць панскую ўладу і панскую волю. ← Якуб Колас.
  4. каго-што. Ацаніць каго-, што-н. па заслугах. І ўсё ж... карціну не прызналі; Адна з прычын тае бяды: Блакіт і сонца — ўсе дэталі Не з неба ўзяты, а з вады. ← Янка Непачаловіч.
  5. што і з дадан. сказам. Дапусціць рэальнасць, наяўнасці, чаго-н.; згадзіцца з чым-н. Прызнаць свае памылкі. ▪ [Хлапец] з вінаватай, кплівай усмешкай пакруціў галавою, перад усімі прызнаў кволасць сваю: — Запарыўся!.. ← Іван Мележ. Сцёпка змушан быў прызнаць сваё паражэнне. ← Якуб Колас. Чалавек сумленны, Міхал таксама не мог не прызнаць, што начальнік цэха меў рацыю. ← Уладзімір Карпаў. // Прыйсці да якога-н. заключэння, вываду; устанавіць. Жанчына ляжала, як нежывая. — Ад хворых нерваў, — прызнаў доктар. ← Кузьма Чорны. Грышка рад, бо ўсе прызналі, Што найлепшы ён стралок. ← Андрэй Александровіч.