STARNIK

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

прыкалоць, -калю, -колеш, -коле; закончанае трыванне
1. што. Прымацаваць што-н. да чаго-н. укалоўшы або пры дапамозе шпількі, іголкі і пад. Прыкалоць кветку да валасоў. ▪ Пасля [салдат] зняў з сваёй пілоткі зорачку, прыкалоў яе хлопцу на кашулю. ← Мікола Гамолка.
2. каго. Забіць або дабіць чым-н. колючым; закалоць. Прыкалоць кабана. ▪ Валька, загнаўшы .. [фашыста] ў тупік, прыкалоў штыком. ← Васіль Быкаў.

❌

аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

канцэпт

прыкалоць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў прыкалоць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	прыкало́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я прыкалю́ мы прыко́лем ты прыко́леш вы прыко́леце ён, яна, яно прыко́ле яны прыко́люць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. прыкало́ла м. прыкало́ў н. прыкало́ла мн. прыкало́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты прыкалі́ вы прыкалі́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	прыкало́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І ў цесце можна палец вывіхнуць.

Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

prykaloć — беларуская лацінка

Слова прыкалоць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: