прыкучаць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў прыкучаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	прыкуча́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я прыкуча́ю мы прыкуча́ем ты прыкуча́еш вы прыкуча́еце ён, яна, яно прыкуча́е яны прыкуча́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. прыкуча́ла м. прыкуча́ў н. прыкуча́ла мн. прыкуча́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты прыкуча́й вы прыкуча́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	прыкуча́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

сыпаць бісер (перлы) перад свіннямі

дарэмна гаварыць аб чым-н. ці даказваць што-н. таму, хто не здольны або не хоча зразумець гэта

Інэмуры — быць у сне і прысутнічаць адначасова. У заходняй культуры сон на працы звычайна разглядаецца як некампетэнтнасць, а ў Японіі — як доказ адданасці і самааддачы. Пакажы начальніку.

Дзённы сон 15-20 хвілін, не больш!

prykučać — беларуская лацінка

Слова прыкучаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: