прыморшчыць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў прыморшчыць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	прымо́ршчыць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я прымо́ршчу мы прымо́ршчым ты прымо́ршчыш вы прымо́ршчыце ён, яна, яно прымо́ршчыць яны прымо́ршчаць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. прымо́ршчыла м. прымо́ршчыў н. прымо́ршчыла мн. прымо́ршчылі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты прымо́ршчы вы прымо́ршчыце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	прымо́ршчыўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Раскажаш пра вераб'я, а перакажуць пра жураўля.

(з камара каня рабіць)

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

prymorščyć — беларуская лацінка

Слова прыморшчыць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: