прымружваць

гэта

— прымройваць каго-небудзь, што-небудзь

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў прымружваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	прымру́жваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я прымру́жваю мы прымру́жваем ты прымру́жваеш вы прымру́жваеце ён, яна, яно прымру́жвае яны прымру́жваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. прымру́жвала м. прымру́жваў н. прымру́жвала мн. прымру́жвалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты прымру́жвай вы прымру́жвайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	прымру́жваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І Бога не гнявіць, і чорту дагадзіць.
Крышыць буракі на абодва бакі.
(и нашим и вашим)

— Мам, а што такое кампраміс?
— Ну глядзі, мама хоча на цёплае мора, а тата на лыжны курорт. Кампраміс: мы ўсе едзем на мора, але тата можа ўзяць з сабой лыжы.

prymružvać — беларуская лацінка

Слова прымружваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: