грашына

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова грашына
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	грашы́на мн. грашы́ны
Родны каго? чаго?	грашы́ны мн. грашы́наў, грашы́н
Давальны каму? чаму?	грашы́не мн. грашы́нам
Вінавальны каго? што?	грашы́ну мн. грашы́ны
Творны кім? чым?	грашы́най, грашы́наю мн. грашы́намі
Месны у кім? у чым?	грашы́не мн. грашы́нах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пытаючы — дапытаешся, а шукаючы — знойдзеш.

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

hrašyna — беларуская лацінка

Слова грашына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: