прыпадабаць

гэта

— палюбіць каго-небудзь, што-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў прыпадабаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	прыпадаба́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я прыпадаба́ю мы прыпадаба́ем ты прыпадаба́еш вы прыпадаба́еце ён, яна, яно прыпадаба́е яны прыпадаба́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. прыпадаба́ла м. прыпадаба́ў н. прыпадаба́ла мн. прыпадаба́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты прыпадаба́й вы прыпадаба́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	прыпадаба́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прысто́лак — скрыня ў стале, шуфляда
прыскры́нак — скрыначка ў куфры на бакавой сценцы для захоўвання дробных рэчаў

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

prypadabać — беларуская лацінка

Слова прыпадабаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: