прыпражыць

гэта

— апрацаваць што-небудзь моцным жарам; пачаць моцна пячы (пра сонца) каго-небудзь, што-небудзь (прыпражыць галаву) і без прамога дапаўнення

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў прыпражыць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	прыпра́жыць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я прыпра́жу мы прыпра́жым ты прыпра́жыш вы прыпра́жыце ён, яна, яно прыпра́жыць яны прыпра́жаць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. прыпра́жыла м. прыпра́жыў н. прыпра́жыла мн. прыпра́жылі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты прыпра́ж вы прыпра́жце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	прыпра́жыўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

(не мець) ні хаты ні лапаты = ні хаткі ні градкі

≅ have neither house nor home

Беларускія народныя астраназвы:
Плеяды — Сіта
Пояс Арыёна — Касцы (Касары́), Тры Каралі
Вялікая Мядзведзіца — Вялікі Воз
Малая Мядзведзіца — Малы Воз
Палярная Зорка — Зорны Кол
Млечны Шлях — Птушыная Дарога, Дарога Птушкам, Дарога ў Вырай, Дарога ў Рым (Ерусалім, Кіеў), Зорны Шлях

«Паміж небам і зямлёй: этнаастраномія» (2015)

prypražyć — беларуская лацінка

Слова прыпражыць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: