прырваць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў прырваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	прырва́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я прырву́ мы прырвё́м ты прырве́ш вы прырвяце́ ён, яна, яно прырве́ яны прырву́ць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. прырва́ла м. прырва́ў н. прырва́ла мн. прырва́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты прырві́ вы прырві́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	прырва́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І Бога не гнявіць, і чорту дагадзіць.
Крышыць буракі на абодва бакі.
(и нашим и вашим)

Калі ты купіў файны кубачак, а на ім налепачка, а ты перфекцыяніст і не любіш налепкі на кубках і таму зняў тую злашчасную налепку, а там злаліпучы клей і не адмываецца — налі алей (сланечнікавы), пачакай 20 хвілін і памый.

прыходзьце на старнік па лайфхакі

pryrvać — беларуская лацінка

Слова прырваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: