прыстайваць

гэта

— стаяць над тым, хто працуе; настойваць на чым-небудзь

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў прыстайваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	прыста́йваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я прыста́йваю мы прыста́йваем ты прыста́йваеш вы прыста́йваеце ён, яна, яно прыста́йвае яны прыста́йваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. прыста́йвала м. прыста́йваў н. прыста́йвала мн. прыста́йвалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты прыста́йвай вы прыста́йвайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	прыста́йваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Убачыў словазлучэнне «база звестак» замест «база даных» — а што, так можна было?

prystajvać — беларуская лацінка

Слова прыстайваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: