аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова адгонка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
адго́нка мн. адго́нкі |
| Родны каго? чаго? |
адго́нкі мн. адго́нак |
| Давальны каму? чаму? |
адго́нцы мн. адго́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
адго́нку мн. адго́нкі |
| Творны кім? чым? |
адго́нкай, адго́нкаю мн. адго́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
адго́нцы мн. адго́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
— Вы разбіраецеся ў беларускай мове?
— А то ж!
— Глядзіце: бацька пабіў сына, бо ён быў п'яны. Хто з іх быў п'яны?
— Ён.
adhonka — беларуская лацінка
Слова адгонка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік адгонка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове адгор'е + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› адго́каць (8)
(17) аўтавеламотаго́нка ‹
› адго́льваць (10)
(9) аўтаго́нка ‹
› адго́н (5)
(7) абго́нка ‹
› адго́нна-па́шавы (14)
(8) падго́нка ‹
› адго́нны (7)
(12) аўтападго́нка ‹
› адго́р'е (7)
(6) зго́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.