аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне
праспрагаць дзеяслоў прысунімаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| словаформы |
|
|---|---|
| Пачатковая форма |
прысуніма́ць |
| Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць? |
я прысуніма́ю мы прысуніма́ем ты прысуніма́еш вы прысуніма́еце ён, яна, яно прысуніма́е яны прысуніма́юць |
| Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі? |
ж.
прысуніма́ла
м. прысуніма́ў н. прысуніма́ла мн. прысуніма́лі |
| Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце? |
ты прысуніма́й вы прысуніма́йце |
| Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы? |
прысуніма́ючы |
скарбніца
Калі любіш — ажаніся, а не любіш — адкасніся.
адкаснуцца — адстаць, адчапіцца, адвязаццаЗамест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».
Уладзімір Караткевічprysunimać — беларуская лацінка
Слова прысунімаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове прысунуцца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прысу́квацца (11)
(10) паўзніма́ць ‹
› прысу́кваць (10)
(11) прыўзніма́ць ‹
› прысуніма́цца (12)
(8) суніма́ць ‹
› прысу́нуты (9)
(9) даўніма́ць ‹
› прысу́нуты (9)
(7) дайма́ць ‹
› прысу́нуцца (10)
(7) займа́ць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.