прыхлудзіць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў прыхлудзіць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	прыхлу́дзіць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я прыхлу́джу мы прыхлу́дзім ты прыхлу́дзіш вы прыхлу́дзіце ён, яна, яно прыхлу́дзіць яны прыхлу́дзяць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. прыхлу́дзіла м. прыхлу́дзіў н. прыхлу́дзіла мн. прыхлу́дзілі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты прыхлу́дзь вы прыхлу́дзьце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	прыхлу́дзіўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Памаленьку, бо спінку зломіш.

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

prychludzić — беларуская лацінка

Слова прыхлудзіць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: