прычасаваць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў прычасаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	прычасава́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я прычасу́ю мы прычасу́ем ты прычасу́еш вы прычасу́еце ён, яна, яно прычасу́е яны прычасу́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. прычасава́ла м. прычасава́ў н. прычасава́ла мн. прычасава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты прычасу́й вы прычасу́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	прычасава́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

— А як вы піцу замаўляеце?
— Піца-піца, не дуры, ты ў бакі мне не ідзі, ем цябе я з Колаю, каб энергіі паболела.

pryčasavać — беларуская лацінка

Слова прычасаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: