пузацець

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў пузацець
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	пузаце́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я пузаце́ю мы пузаце́ем ты пузаце́еш вы пузаце́еце ён, яна, яно пузаце́е яны пузаце́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. пузаце́ла м. пузаце́ў н. пузаце́ла мн. пузаце́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты пузаце́й вы пузаце́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	пузаце́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто бліжэй да міскі, той і чэрпае.

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

puzacieć — беларуская лацінка

Слова пузацець (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: