пыльнуць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў пыльнуць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	пыльну́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я пыльну́ мы пыльнё́м ты пыльне́ш вы пыльняце́ ён, яна, яно пыльне́ яны пыльну́ць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. пыльну́ла м. пыльну́ў н. пыльну́ла мн. пыльну́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты пыльні́ вы пыльні́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	пыльну́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Ад ляноты чакай бядоты.
Праца гадуе, а гультайства марнуе.
Дзе шчырая праца, там густа, а дзе лянота — пуста.

А дранікі смажаць ці пякуць?

Маці ля печы старанна Дранікі з бульбы пячэ. (Смагаровіч)
Назаўтра раніцай, яшчэ Сцепаніда не ўправілася напячы драчонікаў, як у дзедаву хату зайшоў старшыня калгаса. (Рылько)

pyĺnuć — беларуская лацінка

Слова пыльнуць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: