Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 пярэсціць¹, -рэшчу, -рэсціш, -рэсціць; незакончанае трыванне
  1. што. Рабіць пярэстым, надаваць чаму-н. пярэсты выгляд. Светлыя пасмы, як шоўкавыя істужкі, усюды весела пярэсцілі цяністы прыцемак лесу. ← Іван Мележ. Цені выцягваліся, раслі, пярэсцілі і ўкрывалі сабою невялікія круглыя лужкі. ← Барыс Сачанка.
  2. звычайна безасабовая форма Пра адчуванне пярэстасці, мітусні (у вачах). Нарэшце балота кончылася. Густы бярэзнік падымаўся некуды ўгару. Ад белых ствалоў пярэсціла ўваччу. ← Алесь Асіпенка. За вокнамі вагона мільгалі — аж пярэсціла ў вачах — тэлеграфныя слупы, чыгуначныя будкі. ← Раман Сабаленка. Збажына калыхалася ад лёгкага подыху ветру і пярэсціла ў вачах. ← Іван Сіўцоў.
  3. (1 і 2 асоба дзеяслова не ўжыв.). Вылучацца сваёй пярэстасцю сярод чаго-н. Дзе-нідзе на выгане пярэсцяць рознай велічыні лужыны. ← Змітрок Бядуля. // чым або ад чаго. Быць пярэстым ад чаго-н. Уся сцяна, у даўжыню, пярэсціла дзявочымі фотакарткамі. ← Мікола Ракітны.
 пярэсціць², -рэшчу, -рэсціш, -рэсціць; незакончанае трыванне
  размоўнае слова Моцна біць. Купец выхапіў з кішэні пасак ды прывязаў пана да хвоі. Потым выняў з-пад крыса п[о]пліску, паказаў пану і пытаецца: — Што гэта, пане: бяроза ці лаза? Я ж прадаў табе вала, а не казла! І пачаў пярэсціць пана... ← Алесь Якімовіч.