Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 ра́дзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; незакончанае трыванне
  1. што, з інфінітыў і без дапаўнення Даваць якую-н. раду (у 1 знач.); прапанаваць паступіць пэўным чынам; раіць. — Адтуль, адтуль заходзь — там самая рыба ходзіць — радзіць дзед. ← Міхась Лынькоў. Маякоўскі па-сяброўску радзіў не збываць адразу верша з рук: напісаў — замкні яго ў шуфлядзе, як адлежыцца, — судзі, здавай у друк. ← Валянцін Таўлай. — А я табе раджу, Пракопавіч, усё ж такі пачытаць крыху агранамічнай літаратуры. ← Піліп Пестрак.
  2. каго-што. Прапанаваць каго-, што-н. у якасці каго-, чаго-н. Народная медыцына радзіць палын як сродак ад .. болю пасля ўкусаў крапівы. ← Уладзімір Дубоўка.
  3. Меркаваць, раіцца паміж сабой. Каля платоў сядалі мужыкі. Да ночы там шушукаліся, радзілі. ← Хведар Чэрня.
  •••
  Раду радзіць — радзіцца, раіцца.
 радзі́ць, раджу́, ро́дзіш, родзіць; закончанае трыванне і незакончанае трыванне
  1. каго-што. Тое, што і нарадзіць (нараджаць). Там яе [Марыну] маці радзіла ў хаціне вясковай. ← Аркадзь Куляшоў. Чаруе рэчачка хлапчынку І родзіць мыслі ў галаве. ← Якуб Колас.
  2. незакончанае трыванне Даваць ураджай, быць урадлівай (пра глебу, зямлю). У наваколлі тутэйшых трох вёсак зямля была вельмі няроўная. Дзе вышэй — радзіла добра, дзе ніжэй к балоту — усё ўшчэнт вымакала. ← Кузьма Чорны. Спустошаная за гэтыя [ваенныя] гады глеба не хацела радзіць. ← Уладзімір Шахавец. / у безасабовая форма ужыв. — Эх, каб у нас усюды так радзіла, як родзіць у Плоскім!.. ← Мікола Ракітны. // Расці; даваць плады (пра расліны). Поле неблагое, на ім родзяць добрыя ільны. ← Раман Сабаленка. На бугрыне радзілі чарніцы і падасінавікі, лісіцы ўсцілалі мох. ← Іван Пташнікаў. — Тут сад вымак, і што ні рабі, то малады не вырасце, а калі і вырасце, то радзіць не будзе. ← Аляксей Кулакоўскі.