разганіць

гэта

— прызнаць што-небудзь непрыгодным, даць чаму-небудзь нізкую ацэнку

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў разганіць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	разга́ніць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я разга́ню мы разга́нім ты разга́ніш вы разга́ніце ён, яна, яно разга́ніць яны разга́няць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. разга́ніла м. разга́ніў н. разга́ніла мн. разга́нілі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты разга́нь вы разга́ньце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	разга́ніўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.

— Знаёмец хоча прыехаць, адпачыць, па гарах пакатацца. Гэта лепш калі рабіць? Летам? Зімой?
— Глядзі. Калі ён хоча зімой, то зімой. Калі летам, то летам.

razhanić — беларуская лацінка

Слова разганіць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: