разгудзіць

гэта

— зганьбіць, зняславіць каго-небудзь, што-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў разгудзіць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	разгу́дзіць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я разгу́джу мы разгу́дзім ты разгу́дзіш вы разгу́дзіце ён, яна, яно разгу́дзіць яны разгу́дзяць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. разгу́дзіла м. разгу́дзіў н. разгу́дзіла мн. разгу́дзілі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты разгу́дзь вы разгу́дзьце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	разгу́дзіўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Жураўлі прыляцелі, дзеўкі ашалелі.

зноў прыйшла вясна, а з ёю — і каханне
(сустракалі, гукалі вясну і ўсё такое...)

Баба — дрыгва, багністае месца на балоце.
Баба першапачаткова азначала такое месца на балоце, якое было прыкрыта «плеўкай» (травой і г. д.), але было вельмі небяспечнае.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

razhudzić — беларуская лацінка

Слова разгудзіць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: