Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 раздзьмуць, -му, -меш, -ме; -мём, -мяце; закончанае трыванне, што.
  1. Дзьмучы, дзьмухнуўшы, развеяць, рассеяць што-н. лёгкае. Раздзьмуць попел. // размоўнае слова Разнесці, разагнаць у бакі (пра вецер). Плывуць аблокаў круглых крыгі па небе, нібы па вадзе, а ён [вецер] раздзьмуў і п'е адлігу — цячэ блакіт па барадзе. ← Іван Летка.
  2. Прытокам паветра ўзмацніць гарэнне; распаліць. [Ева] паклала на патэльню здору, Раздзьмула жар — пячы бліны. ← Сцяпан Гаўрусёў. / у пераноснае значэнне ужыв. Газеткі казённага кірунку, знаходзячыся на ўтрыманні казны, стараліся раздзьмуць патрыятызм і пасеяць нянавісць да японцаў. ← Якуб Колас.
  3. Напоўніць паветрам; надзьмуць. Конь выцягнуўся на дарогу ды стаў раптам. Натапырыў вушы, раздзьмуў ноздры. ← Кузьма Чорны. Кузня ў вёсцы маленькая, нават меха няма, каб раздзьмуць вуголле. ← Іван Навуменка.
  •••
  Раздзьмуць кадзіла — падняць шум вакол якой-н. справы, учынка і пад.