раздружваць

гэта

— сварыць каго-небудзь

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў раздружваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	раздру́жваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я раздру́жваю мы раздру́жваем ты раздру́жваеш вы раздру́жваеце ён, яна, яно раздру́жвае яны раздру́жваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. раздру́жвала м. раздру́жваў н. раздру́жвала мн. раздру́жвалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты раздру́жвай вы раздру́жвайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	раздру́жваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пытаючы — дапытаешся, а шукаючы — знойдзеш.

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

razdružvać — беларуская лацінка

Слова раздружваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: