грымаценне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова грымаценне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	грымаце́нне мн. грымаце́нні
Родны каго? чаго?	грымаце́ння мн. грымаце́нняў
Давальны каму? чаму?	грымаце́нню мн. грымаце́нням
Вінавальны каго? што?	грымаце́нне мн. грымаце́нні
Творны кім? чым?	грымаце́ннем мн. грымаце́ннямі
Месны у кім? у чым?	грымаце́нні мн. грымаце́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

як кажуць ірландцы,
не спытаеш — не атрымаеш

if you don’t ask, you don’t get

hrymaciennie — беларуская лацінка

Слова грымаценне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: