аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова грымёрка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
грымё́рка мн. грымё́ркі |
| Родны каго? чаго? |
грымё́ркі мн. грымё́рак |
| Давальны каму? чаму? |
грымё́рцы мн. грымё́ркам |
| Вінавальны каго? што? |
грымё́рку мн. грымё́рак |
| Творны кім? чым? |
грымё́ркай, грымё́ркаю мн. грымё́ркамі |
| Месны у кім? у чым? |
грымё́рцы мн. грымё́рках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не той наперадзе, што абагнаў, а той наперадзе, што за сабою цягне.
Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».
Уладзімір Караткевічhrymiorka — беларуская лацінка
Слова грымёрка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік грымёрка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове грымёрка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гры́маць (7)
(6) флё́рка ‹
› грыме́ць (7)
(8) суфлё́рка ‹
› грымё́р (6)
(6) хлё́рка ‹
› грымё́рная (9)
(9) васьмё́рка ‹
› грымё́рны (8)
(13) то́п-васьмёрка ‹
› грымё́рскі (9)
(7) сямё́рка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.