мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова грымотнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
грымо́тнік мн. грымо́тнікі |
| Родны каго? чаго? |
грымо́тніку мн. грымо́тнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
грымо́тніку мн. грымо́тнікам |
| Вінавальны каго? што? |
грымо́тнік мн. грымо́тнікі |
| Творны кім? чым? |
грымо́тнікам мн. грымо́тнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
грымо́тніку мн. грымо́тніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
Учора ты шчэ малады і безразважны, а сёння ўжо фанат аэрагрыля.
учора зух, а сёння скуфhrymotnik — беларуская лацінка
Слова грымотнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік грымотнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове грымоты + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› грымо́тлівы (10)
(8) само́тнік ‹
› грымо́тна (8)
(7) жмо́тнік ‹
› грымо́тнасць (11)
(8) сумо́тнік ‹
› грымо́тны (8)
(10) адзіно́тнік ‹
› грымо́тны (8)
(8) ляно́тнік ‹
› грымо́ты (7)
(6) по́тнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.