аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова грымоцце
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
грымо́цце мн. грымо́цці |
| Родны каго? чаго? |
грымо́цця мн. грымо́ццяў |
| Давальны каму? чаму? |
грымо́ццю мн. грымо́ццям |
| Вінавальны каго? што? |
грымо́цце мн. грымо́цці |
| Творны кім? чым? |
грымо́ццем мн. грымо́ццямі |
| Месны у кім? у чым? |
грымо́цці мн. грымо́ццях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Калі ў ложак прыносяць каву, вазьмі яе і моўчкі пі. Не трэба пытацца «А хто вы і што вы робіце тут?»
hrymoccie — беларуская лацінка
Слова грымоцце (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік грымоцце — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове грымпрыбіральня + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› грымо́тны (8)
(8) лахмо́цце ‹
› грымо́тны (8)
(6) шмо́цце ‹
› грымо́ты (7)
(7) ашмо́цце ‹
› грымо́шыць (9)
(8) вабно́цце ‹
› грымпрыбіральня (15)
(9) драбно́цце ‹
› грымучарту́тны (13)
(8) цямно́цце ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.