Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 грэх, граху і граху; мн. грахі, -оў; мужчынскі род
  1. У веруючых — парушэнне правіл рэлігійнай маралі. Поп, вядома, мог бы пакараць Андрэя, але ён сам меў столькі грахоў, што пабаяўся крануць гэтага свавольнага шляхцюка. ← Аркадзь Чарнышэвіч. Кожную нядзелю Хадося хадзіла ў малітоўны дом адмольваць грахі. ← Мікола Гроднеў.
  2. Заганны ўчынак, памылка, правінка. Пры пачатку новай справы не мінеш ніколі грэху: то прышыў не так рукавы, то няроўным швом праехаў. ← Уладзімір Дубоўка. І грозна і гнеўна глядзіць ён на грэх, — І ўсыпле-ж дзед Сцёпку за гэты агрэх! ← Кандрат Крапіва.
  3. у знач. выказнік размоўнае слова Нядобра, недаравальна, недазвольна. Грэх сядзець без работы. ▪ — Грэх табе будзе, Сцёпка, ну, проста такі грэх, калі ты вучыцца не будзеш, — казала Аленка. ← Якуб Колас. // (з адмоўем: не грэх). Дазваляецца; не дрэнна б. Дабром і пахваліцца не грэх. ▪ — Эт! не грэх ужо мне, старому, пад кажухом пазней паляжаць! ← Змітрок Бядуля.
  •••
  Браць (узяць) грэх на душу гл. браць.
  Далей (падалей) ад граху гл. далей.
  З грахом папалам гл. папалам.
  І смех і грэх гл. смех.
  Нядоўга і да граху гл. нядоўга.
  Няма чаго граху таіць гл. таіць.
  Смяртэльны (смертны) грэх — недаравальны ўчынак, вялікая правінка.
  Як на грэх — як на зло, на няшчасце.