распукаць

гэта

— набухаць, набрыньваць

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў распукаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	распука́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я распука́ю мы распука́ем ты распука́еш вы распука́еце ён, яна, яно распука́е яны распука́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. распука́ла м. распука́ў н. распука́ла мн. распука́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты распука́й вы распука́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	распука́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Беларуская Энцыклапедыя:
«каталіцкая царква хацела мірным шляхам ахрысціць АПОШНІ ЯЗЫЧНІЦКІ НАРОД У ЕЎРОПЕ».

Добры дзень, язычнікі.

raspukać — беларуская лацінка

Слова распукаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: