аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова гугнанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гугна́нне мн. гугна́нні |
| Родны каго? чаго? |
гугна́ння мн. гугна́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
гугна́нню мн. гугна́нням |
| Вінавальны каго? што? |
гугна́нне мн. гугна́нні |
| Творны кім? чым? |
гугна́ннем мн. гугна́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
гугна́нні мн. гугна́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Слова — вецер, а пісьмо — грунт.
— Хто еў з маёй міскі?!
— А хто еў з маёй міскі?!
— Ану сціхлі ўсе! Я яшчэ не накладвала…
huhnannie — беларуская лацінка
Слова гугнанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гугнанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гугнаўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гугна́васць (10)
(13) партспагна́нне ‹
› гугна́венне (10)
(9) стагна́нне ‹
› гугна́віць (9)
(7) згна́нне ‹
› гугна́ўка (8)
(8) выгна́нне ‹
› гугна́ўства (10)
(13) плодавыгна́нне ‹
› гугна́ць (7)
(12) самавыгна́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.