Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 рассекчы,
  гл. рассячы.

 рассячы і рассекчы, -сяку, -сячэш, -сячэ; -сячом, -сечаце, -сякуць; прошлы час рассек, -ла; закончанае трыванне, каго-што.
  1. Разбіць, раздзяліць на часткі, кавалкі ўдарам вострага прадмета. Рассячы калоду. Рассячы костку. ▪ Сякера яе глыбока сядзела ў сукаватым яловым палене, якое .. [цётка], відаць, марна старалася рассекчы папалам. ← Васіль Быкаў. // пераноснае значэнне Быстрым рухам, узмахам як бы разрэзаць, раздзяліць (паветра, ваду). — Аб чым гаворка, збяром дошак, — рассек рукою паветра дзед з шырокаю барадою. ← Ілья Гурскі. // пераноснае значэнне Рэзка прагучаўшы або засвяціўшы, парушыць цішыню, рассеяць змрок і пад.; разарваць. Раптам мірную цішыню лесу рассеклі кароткія стрэлы. ← Іван Шамякін. Зарніца рассекла цемру, і ў палахліва-яркім святле Майка ўбачыла, як аднекуль, з зарыва, падаў проста на яе чалавек з распасцёртымі рукамі. ← Уладзімір Караткевіч.
  2. Нанесці глыбокую рану, парэз чым-н. вострым. — Чаму ты тупіцаю колеш? — Во тата не дае вострае сякеры. Кажа, што я яшчэ калена рассяку сабе. ← Кузьма Чорны.
  3. Прайсці па паверхні чаго-н., падзяліўшы на часткі. Граніца, якая рассекла Беларусь на дзве часткі пасля Рыжскага дагавору, стала на шляху [дадому] неадольнай перашкодай. ← Васіль Данілевіч. // Прарваўшы, раздзяліць (войска, фронт, армію праціўніка).
  •••
  Рассячы гордзіеў вузел — смела, рашуча вырашыць якія-н. цяжкасці, супярэчнасці.