аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова гукавік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гукаві́к мн. гукавікі́ |
| Родны каго? чаго? |
гукавіка́ мн. гукавіко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
гукавіку́ мн. гукавіка́м |
| Вінавальны каго? што? |
гукавіка́ мн. гукавіко́ў |
| Творны кім? чым? |
гукавіко́м мн. гукавіка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
гукавіку́ мн. гукавіка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.
— Каньяк праблемы не рашае.
— Можна падумаць, што кефір рашае. Каньяк хаця б стараецца!
hukavik — беларуская лацінка
Слова гукавік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гукавік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гукавобраз + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гукаафармі́цельскі (17)
(11) альтанкавік ‹
› гукаба́чанне (11)
(9) вайскаві́к ‹
› гукава́ць (8)
(9) пырскаві́к ‹
› гукаво́браз (10)
(9) по́шукавік ‹
› гукаво́бразны (12)
(8) трэ́кавік ‹
› гукавуха (8)
(8) трэкаві́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.