Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 расхінуць, -ну, -неш, -не; -нём, -няце; закончанае трыванне, што.
  1. Адхінуўшы, адкінуць, развесці ў бакі краі, крыссе адзення. Расхінуў тут дзед халат Ды з кішэні-бакавушкі Выняў дудку-весялушку. ← Якуб Колас. Падпалкоўнік расшпіліў кіцель і расхінуў на грудзях кашулю. ← Алесь Асіпенка. // Адхінуць, адвесці ў бакі што-н. прыхінутае адно да аднаго. Я падпоўз да сяла, калі гаснулі зоркі, Расхінуў асцярожна кусты і знямеў — Каміны ... каміны... Дух пажарышча горкі. ← Пімен Панчанка. Расхінеш траву, а там — гняздзечка з яечкамі або птушаняты рассыплюцца, як гарох, у розныя бакі. ← Алесь Якімовіч. // Распасцерці, развесці ў бакі. Бусел расхінуў крылы. ▪ — Не схіляй, — крычалі, — галавы, Расхіні свае ў палёце крылы! ← Антон Бялевіч.
  2. Раскрыць (дзверы, акно, заслону і пад.). Людзей поўна, яблыку недзе ўпасці, а заслону на сцэне быццам некаму расхінуць. ← Мікола Гроднеў.
  3. Разгарнуць што-н. (згорнутае, складзенае). Расхінуць палатку. ▪ Дзядзька расхінуў лісток лінаванай паперы. ← Сымон Баранавых. Вось скруткі белага льнянога палатна, Нібы сама заснула ў іх зіма, Здаецца, расхіні — дыхнуць буранам снежным. ← Максім Танк.
  4. Раскрыць, зрабіць вольным доступ куды-н., да чаго-н. [Віцька] тыцнуў Глечыку пару ануч і зноў расхінуў торбу. ← Васіль Быкаў.
  5. пераноснае значэнне Рассунуцца, расшырыцца. — Трэба, каб з твайго нарыса было відаць, як Савецкая ўлада расхінула перад былымі цёмнымі, занядбанымі сялянамі ўсе дарогі ў жыццё. ← Раман Сабаленка.
  •••
  Расхінуць душу — тое, што і адкрыць душу (гл. душа). Мне захацелася расхінуць сваю душу перад гэтай жанчынай, расказаць ёй усю праўду. ← Ігнат Дуброўскі.