расходжваць

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў расходжваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	расхо́джваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я расхо́джваю мы расхо́джваем ты расхо́джваеш вы расхо́джваеце ён, яна, яно расхо́джвае яны расхо́джваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. расхо́джвала м. расхо́джваў н. расхо́джвала мн. расхо́джвалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты расхо́джвай вы расхо́джвайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	расхо́джваючы

скарбніца

Не лічы кветачкі ўвесну, а палічы ягадкі ўвосень.
Па кветках яблыкаў не лічы.

Яны такія кажуць дакажы, што ты не робат, пакажы святлафор, каб нейрасетка навучылася іх распазнаваць і каб АДАБРАЛА Ў МЯНЕ ПРАЦУ ПРАЗ ПЯЦЬ ГАДОЎ САМА СВАЕ АБДРЫСТАНЫЯ СВЯТЛАФОРЫ ШУКАЙ

Слова расходжваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік дзеяслова (2007)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).