Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 гульня, -і; мн. гульні, -льняў; жаночы род
  1. Дзеянне паводле дзеяслоў гуляць (у 1 знач.). // Занятак, дзейнасць дзяцей. Паеўшы, [Славік] выбягаў на вуліцу, каб наганяць футбольны мяч або заняцца якой іншай гульнёй са сваімі шматлікімі сябрамі. ← Рыгор Няхай.
  2. Занятак з мэтай забавы, адпачынку і пад., звычайна заснаваны на пэўных умовах, правілах. Гульня ў футбол. Гульня ў шахматы. Парушыць правілы гульні.
  3. Камплект неабходных прадметаў для таго, каб іграць у якую-н. гульню. Дзіцячая настольная гульня.
  4. размоўнае слова Вечарынка, гулянка. Моладзь яшчэ спала пасля ўчарашняе гульні. ← Цішка Гартны.
  5. Хуткая змена колераў, святла і пад. Сусвет нахіляецца да майго казырка. Нахіляецца гулам пушчы, пляскам вады крынічнай, Запалавелым жытам, вясёлай гульнёй зарніц. ← Кастусь Кірэенка.
  6. Наўмысныя дзеянні для дасягнення якой-н. мэты; тайныя замыслы, інтрыгі. — Прахадзімец ты ... Гэта вядома. А двайную гульню кідай. ← Іван Навуменка.
  •••
  Алімпійскія гульні — міжнародныя спартыўныя спаборніцтвы, якія праводзяцца раз у чатыры гады.
  Гульня прыроды — выключная, рэдкая з'ява ў прыродзе; адхіленне ад звычайных фізічных норм.
  Гульня слоў — дасціпны, каламбурны выраз.
  Рабіць вясёлую міну пры дрэннай гульні гл. рабіць.