Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 саступіць, -ступлю, -ступіш, -ступіць; закончанае трыванне
  1. Пакінуўшы якое-н. месца, перайсці на іншае; адысці ўбок. У той меры, у якой Мішурын зрабіў свой першы рух, каб ісці, і чалавек хістануўся за ім, але з месца не саступіў. ← Кузьма Чорны. Нечаканы сігнал машыны перапыніў іх гаворку. [Леў Раманавіч і Вера] саступілі на абочыну. ← Алесь Асіпенка. [Трацюк] таропка аглянуўся назад, быццам чакаючы, што яго нехта дагоніць на вузкай сцяжынцы і прымусіць саступіць у жыта. ← Павел Кавалёў. // Сысці з чаго-н., спусціцца. Дзед санліва, з асцярогаю саступіў з ганка. ← Іван Мележ. [Немец] вяла саступіў з прыступак і сеў. ← Васіль Быкаў.
  2. што і чаго. размоўнае слова Добраахвотна адмовіцца ад каго-, чаго-н., аддаўшы, перадаўшы што-н. каму-н. іншаму. [Сцяпан:] — Вася, будзь чалавекам, саступі мне сваю змену. ← Міхась Пянкрат. [Віктар:] — Я вам саступлю права мыць сёння посуд. ← Алесь Савіцкі. // Вызваліць сваё месца (на якім можна сядзець, ляжаць) для каго-н. іншага. [Дзяўчынка:] Табе, Мікола, праз хвілінку, Напэўна, месца давядзецца саступіць: Глядзі, бабулька да аўтобуса бяжыць. ← Уладзімір Корбан. [Бабуля:] — Малады чалавек, саступі месца старому. ← Алесь Якімовіч. // Пакінуць, здаць ворагу якое-н. месца, пазіцыю. Мы сціснулі зубы да болю І клятву Радзіме далі, Што ворагу-хціўцу ніколі Сваёй не саступім зямлі. ← Анатоль Астрэйка. І голас краіны рабочай дамчыцца з бяскрайняе далі: — Чужое зямлі мы не хочам — сваёй не саступім ні цалі. ← Алесь Дудар.
  3. размоўнае слова Паддацца сіле, націску; перастаць супраціўляцца. Стогнучы ад болю,.. [Сцяпан і Васіль] цягалі адзін аднаго за валасы, і ніхто не хацеў саступіць другому. ← Клаўдзія Каліна. Сядзеў [Янкель], пакуль не давялося саступіць сіле. ← Аляксей Карпюк. // Пайсці на ўступкі адпаведна патрабаванням, пажаданням іншых. Валодзя — хлопец спакойны, малому саступіць. ← Янка Брыль. Потым ужо [Хадоська] падумала, што Хоня дарэмна не саступіў: толькі раззлаваў бацьку. ← Іван Мележ. Я натурай — памяркоўны. У спрэчкі ўступаць не люблю.. Па-мойму, такому, у каго язык лёгка падвешаны ў роце, лепей саступі. ← Іван Грамовіч.
  4. (звычайна з адмоўем). Не вытрымаць параўнання з кім-, чым-н., аказацца горшым у якіх-н. адносінах. Дачка — лётчыца, другая, праўда, яшчэ пешкі пад стол ходзіць, не саступіць старэйшай. ← Ілья Гурскі.
  5. што. Прадаючы, згадзіцца аддаць танней вызначанай цаны. [Цётка да Ганны:] — Колькі ты аддала за шлюбную сукенку? Калі крыху саступіш, я магу ўзяць у залік твайго доўгу. ← Уладзімір Дубоўка. [Анісім Панок:] — Яно-то канешне, можна б і саступіць трохі, каб гэта які другі конь. А за гэтага дык не хачу, як той казаў, і граха на душу браць, і так аддаю табе за паўцаны. ← Раман Сабаленка.
  •••
  Саступіць дарогу (з дарогі) — а) адысці ўбок, даўшы месца для праходу, праезду. Дзверы расчыніліся, жанчына саступіла з дарогі і ўпусціла Славу. ← Васіль Хомчанка; б) пайсці на ўступкі каму-н. [Грыгор'еў:] — Найшла ў вас каса на камень, і адно аднаму дарогу саступіць не хочаце. ← Іван Кірэйчык; в) даць магчымасць дзейнічаць, вылучыцца ў якой-н. галіне. Адна з іх [актрыс] ужо саступіла дарогу маладым. ← часопіс «Работніца і сялянка».
  Саступіць з (свайго) шляху — адмовіцца ад вызначанай мэты, задач і пад., здрадзіць ранейшым матам. [Кубяк:] — Мы добра ведаем, што і вам і нам даў Кастрычнік, і мы не саступім, таварышы, са шляху нашай з вамі рабочай, пралетарскай дружбы. ← Янка Брыль.
  Саступіць месца чаму — замяніцца чым-н. Хаты старога мястэчка саступілі месца дамам і дамкам новага мястэчка. ← Кузьма Чорны. Бескарыслівасць [Гарасіма] пад старасць саступіла месца сквапнасці. ← Аркадзь Чарнышэвіч.