Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 сачыць¹, сачу, сочыш, сочыць; незакончанае трыванне
  1. што, за кім-чым і з дадан. сказам. Назіраць за тым, што рухаецца, пераводзячы за ім позірк. Там спіць салдат, які не раз Сачыў кірунак іх палётаў, Хоць воблакаў было ў той час На небе менш, чым самалётаў. ← Сцяпан Гаўрусёў. Малашкін доўга сачыў за воблачкам, аж пакуль яно не растала ў паветры. ← Піліп Пестрак. Вось і цяпер Грыша прылажыў брылём руку да ілба і сочыць, як жаваранак падае каменем на зямлю. ← Алесь Пальчэўскі. // і без дапаўнення Глядзець на каго-, што-н., не адрываючы вачэй. Туравец, які сачыў за полем, убачыў наводдалек постаці. ← Іван Мележ. [Мірон] пяшчотна падкладаў трэскі і сачыў, як языкі полымя лізалі іх. ← Янка Маўр. // у што. Пазіраючы куды-н., падглядваць. Маці прычыніла дзверы і нават у шчылінку не сочыць. ← Вісарыён Гарбук. — Вартавы не сочыць у шкельца, — пахлопаў [Петруся] па плячы Рыгор. ← Цішка Гартны.
  2. за чым і з дадан. сказам. Цікавячыся чым-н., назіраць за развіццём, станам, ходам чаго-н. З неаслабнай увагай.. [дзяўчаты] сачылі за ўсім ходам такой урачыстасці. ← Уладзімір Дубоўка. Чытач увесь час напружана сочыць, як Леапольд Гушка ажыццяўляе сваю мару аб зямлі і свабодзе. ← М. Луфераў. Наста цвёрда вяла падлік святам і строга сачыла за квадрамі месяца. ← Якуб Колас. // Цікавячыся ўсім, што адбываецца ў якой-н. галіне, быць у курсе справы. Асабліва сачыў.. [Алесь] адзін час за падзеямі ў Грэцыі. ← Макар Паслядовіч. // пераноснае значэнне Уважліва ўглядвацца, услухвацца ў што-н., каб правільна зразумець, не ўпусціць чаго-н. Сачыць за размовай. ▪ — Пракоп, унурыўшыся, слухае, а потым перастае сачыць за словамі Чыкілевіча, разважаючы над пытаннем, ці пойдзе ён у калгас, ці не пойдзе. ← Якуб Колас. Падпёршы шчаку далоняй, Алесь сачыў за выразам яе [Варвары] твару і чакаў адказу. ← Алена Васілевіч.
  3. за кім-чым, што, са злучнік «каб». Назіраць, наглядаць за кім-, чым-н. (з мэтай кантролю, аховы і пад.). Сачыць за паказаннямі прыбораў. ▪ Толькі ходзяць вартавыя, За спакоем лесу сочаць. ← Кастусь Кірэенка. Парадак сочыць сыч-глушак і клопату багата мае. ← Уладзімір Дубоўка. [Якуб Андрэевіч:] — Вы тут сачыце, каб ноччу ніхто святла не паліў. ← Хведар Жычка. // Апекаваць каго-н., клапаціцца аб кім-, чым-н., пра што-н. Маці дзеда прасіла, каб сачыў ён за ўнукам. ← Міхась Лынькоў. Кожнаму ўспаміналася родная сястра або маці, што заўсёды сачыла, каб на ім была чыстая кашуля, адпрасаваны каўнерык, каб ён меў беленькую насоўку. ← Сяргей Грахоўскі.
  4. за кім-чым, што. Устанавіць пастаянны нагляд за кім-, чым-н. з тым, каб выкрыць, выявіць што-н., злавіць каго-н. на чым-н. Андрон добра ведаў, што за ім сочыць стараста Макей — хітры багаты мужык, і даносіць гэта ўрадніку. ← Васіль Каваль. [Ліда] кожны дзень выязджала машынай з мястэчка.., што давала ёй магчымасць сачыць за рухам аўтатранспарту на шашы. ← Янка Брыль. Многа дзён сачыў.. [Багданёнак] са сваім атрадам ва бандыцкім гняздом. ← Аркадзь Чарнышэвіч.
  5. што. З нецярплівасцю чакаць. Рукою маткі На ўслон шпурляліся аладкі, А дзеці іх даўно сачылі І на ляту блінцы лавілі, Заядла мазалі іх здорам. ← Якуб Колас.
  6. каго-што. Падпільноўваць, асочваць. Ой, гуляй жа, Бандароўна, З вечара да ранку! Цябе вораг ужо сочыць, Сочыць на каханку. ← Янка Купала.
  7. каго-што. У мове паляўнічых — адшукваць па следу, высочваць. Ды ў той жа дзень наказ быў даны Ісці Міхалу пад буданы Сачыць ваўкоў. ← Якуб Колас.
 сачыць², сачу, сочыш, сочыць; незакончанае трыванне
  1. Выцякаць па кроплі, струменьчыкамі, цячы (пра вадкасць). // Выдзяляць (пах і пад.). А сосны сочаць і струменяць Густы, духмяны пах смалы. ← Якуб Колас.
  2. Здабываць што-н. з чаго-н. Сачыць мёд з сотаў.