Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 свідраваць, -рую, -руеш, -руе; незакончанае трыванне, каго-што.
  1. Рабіць свердлам адтуліны ў чым-н. А таго, каб так лёгка свідраваць халоднае тоўстае жалеза, нават і не ўяўляў [Васіль]. ← Аляксей Кулакоўскі. // Бурыць адтуліны ў грунце або ў горнай народзе. З тае пары, як пачалі свідраваць зямлю, людзі не маглі абыйсціся без гліністага раствору. ← часопіс «Маладосць». // Струменем вады пад вялікім ціскам прамываць адтуліны ў чым-н. Сёння людзі навучыліся тонкім струменем вады свідраваць сталь. ← Пятрусь Броўка. На што вада, але і тая Не ўсюды роўны нораў мае: Спакойна ў ямах і заторах, Але капае дол у горах І страшна пеніцца, бушуе, І грунт каменны там свідруе. ← Якуб Колас.
  2. Тачыць, прабіваць, рабіць адтуліны ў чым-н. (пра расліны, жывёл і пад.). Граніт і голае каменне Свідруюць тонкія карэнні. Шукаючы жывой крыніцы, Каб чыстае вады напіцца. ← Сяргей Грахоўскі. Чуваць, як знізу парасткі тугія Свідруюць пласт абвугленай зямлі. ← Мікола Аўрамчык. Сваёй вострай і моцнай дзюбай чорны дзяцел прабівае кару, свідруе драўніну, растрыбушвае шышкі. ← Віталі Вольскі.
  3. пераноснае значэнне Пранізваць паветра, ваду рэзкім узлётам, хуткім вярчэннем. Арлы-самалёты Свідруюць прастор. ← Янка Купала. Ён [параход] плыве, мінае мелі, І ваду свідруе вінт. ← Сцяпан Ліхадзіеўскі.
  4. пераноснае значэнне Дзьмуць з вялікай сілай (пра вецер). Захавай, мой сын, прашу я, Човен у адрыне, Няхай вецер не свідруе, Няхай так не гіне. ← Якуб Колас.
  5. пераноснае значэнне Непакоіць, хваляваць, мучыць (пра думкі, адчуванні). Усё гэта рабілася механічна, бо галаву свідравалі іншыя думкі. ← Аркадзь Чарнышэвіч. Да самага вечара стары не пайшоў нікуды. Мучыла, свідравала душу вострае адчуванне, што трэба неадкладна неяк старацца памагаць Ганне. ← Аляксей Кулакоўскі. // Раздражняць слых рэзкімі гукамі. Толькі свідраваў вушы востры, пранізлівы звон, ды рэзкімі, балючымі штуршкамі біла ў скроні кроў. ← Алесь Шашкоў. // Раздражняць нюх рэзкім пахам. Адчуванне вярнулася немаведама ад чаго: ці ад пякельнага болю, ці ад таго, што колы вагона ляскалі, падскокваючы на стыках рэек, ці ад моцнага паху ёдаформу, які, здавалася, свідраваў нос. ← Раман Сабаленка. / у безасабовая форма ужыв. А Сучка пад сталом ляжала. У беднай аж кіпела кроў: Ну так жа смачна ў носе свідравала. ← Уладзімір Корбан.
  6. пераноснае значэнне Пільна ўглядацца ў каго-, што-н. Тодар адчуў, што вочы ўсяе залы ўпіраюцца яму ў спіну, свідруюць яго. ← Кандрат Крапіва. Расказвае дзед Іван, рукой час ад часу вусы прыгладжвае. А дзеці так і свідруюць яго вачыма. ← Уладзімір Юрэвіч.